بوروکراسی قدرتی است که به وسیله مأموران اداری اعمال می شود و بوروکراتها طبقه ای هستند که در بوروکراسی اعمال قدرت می کنند.
اولین و قدیمی ترین کاربرد آن در علوم سیاسی است. در علوم سیاسی، بوروکراسی عبارت است از حکومت به وسیله افراد اداری.
در این نوع حکومت سیستم اختیارات مبتنی بر قدرت قانونی بوده، بخش های مختلف دولت به وسیله کارکنان انتصابی و نه انتخابی اداره می شود، به طور سلسله مراتبی سازمان می یابد و از این طریق در جامعه نظم ایجاد می شود.
مفهوم دوم کلمه بوروکراسی از ماکس وبر شروع می شود و بویژه بین جامعه شناسان و اندیشمندان سازمان و مدیریت متداول است.
در این مفهوم بوروکراتیزه شدن عبارت است از عقلایی شدن فعالیت های جمعی.
در کاربرد سوم که برداشت رایج و عامیانه از کلمه بوروکراسی است، این کلمه مفهوم ناخوشایندی دارد و به قوانین خشک اطلاق می شود.